Przedszkole Integracyjne Sióstr Felicjanek im. Bł. Marii Angeli Truszkowskiej w Kaliszu


Przedszkole Integracyjne Sióstr Felicjanek w Kaliszu pszczółki motylki biedronki zajaczki żabki misie

Grupy przedszkolne

Problemy z koncentracją uwagi u dzieci

 
 Co powinno zaniepokoić rodziców?
 

  • dziecko nie reaguje na polecenia,
  • ma wybuchy złości, czasem bez powodu,
  • nagminnie o czymś zapomina,
  • interesuje się głównie grami, sporo czasu spędza na oglądaniu telewizji,
  • nie potrafi zorganizować sobie czasu i nie doprowadza zabaw do końca,
  • szybko poddaje się, gdy napotyka trudności,
  • nudzą go czynności nie związane z ekranem telefonu, czy monitorem komputera,
  • często nie może przypomnieć sobie, co zdarzyło się w ciągu dnia,
  • popada w konflikty z rówieśnikami i dorosłymi,
  • nie potrafi utrzymać porządku w miejscu zabawy / pracy,
  • podstawowe czynności (ubieranie, jedzenie itp.) zajmują mu więcej czasu niż przeciętnie,
  • trzeba mu ciągle przypominać o zadaniach do wykonania,
  • zazwyczaj brudzi się, jedząc np. zupę.
 

Trzy zachowania, które wskazują na problemy z koncentracją
 
1.       Uwaga dziecka jest rozpraszana przez elementy otoczenia (nawet drobne, np. deszcz za oknem, kolorowe książki na biurku, burczenie w brzuchu, odgłosy samochodu).
2.       Dziecko jest nadmiernie impulsywne – reaguje emocjonalnie na większość sytuacji (zarówno smutnych, jak i radosnych, w tym także zupełnie codziennych). Na przykład poproszone o podanie książki z górnej półki przerywa natychmiast to, co aktualnie robiło, chaotycznie szuka książki, często nie udaje mu się jej znaleźć, mimo że jest z daleka widoczna.
3.       Jest nadmiernie aktywne, ma niespożytą energię. To dziecko, które ma najwięcej do powiedzenia, robi wszystko „po swojemu”, ignorując polecenia i prośby. Nie potrafi się wyciszyć.
 
 

Jak pomóc?
 
     Po pierwsze, rutyna. Znane, powtarzalne czynności, które każdego dnia wyglądają podobnie, sprzyjają wyciszeniu i koncentracji. Dotyczy to wielu spraw: godzin wstawania, posiłków, zajęć, relaksu, spacerów, samodzielnej zabawy itp.
     Po drugie, wypoczynek i przerwy w ciągu dnia. Należy podkreślić, że dziecko nie funkcjonuje tak, jak dorosły. Szybko się męczy, zwłaszcza podczas zadań umysłowych. Dlatego ćwiczenia z dzieckiem warto przeplatać z czasem na zabawę lub sport.
     Po trzecie, powtarzanie. Nawet tego, co oczywiste. Często rodzice denerwują się, kiedy po raz setny muszą przypominać dziecku, gdzie są kredki, które buty założyć, gdzie położyć talerz. Tymczasem dzieci z rozproszoną uwagę po prostu nie pamiętają i nie wynika to z ich złośliwości czy lenistwa. Gdy rodzice denerwują się z powodu takiego zachowania, negatywne emocje przeżywa także dziecko.
     Po czwarte, relacje z rówieśnikami i dorosłymi. Dzieci z zaburzeniami uwagi często nie potrafią poukładać dużej ilości informacji, wiedzą, że czegoś się od niech wymaga, dlatego od początku denerwują się. Jeśli dochodzą do tego elementy rozpraszające, np. widok zabawek, odgłosy z innego pokoju, nerwowość wzrasta. Dlatego często popadają w konflikty. Tymczasem rodzice i wychowawcy powinni zadbać o społeczny rozwój dziecka, zapewnić odpowiednią ilość kontaktów z innymi. Mniej krytykować, bardziej wspierać.
 



PODSUMOWANIE

 
      Problemy z koncentracją nie wynikają ze złej woli czy z lenistwa. Żeby dziecko z tego wyrosło, potrzebne jest wsparcie dorosłych. Drodzy Rodzice, gdy widzicie, że dziecko ma trudności ze skupieniem uwagi, porozmawiajcie z wychowawcą oraz innymi członkami rodziny. Stwarzajcie warunki do odpoczynku i wyciszenia. Ograniczcie możliwość korzystania ze sprzętów elektronicznych (telefonu, komputera, telewizora). Wspierajcie i pomagajcie.

 

Opracowała: Małgorzata Falczyńska
 


Literatura:
Anna Jankowska, Najbardziej rozkojarzone dziecko w grupie, czyli problemy z koncentracją, „Bliżej Przedszkola” nr 9, 2017.


« powrót